Какую реакцию вызывает старушка у посетителей Лувра?
Посетители чувствуют жалость, но стараются её не замечать.
Почему, по вашему мнению, люди, посещающие Лувр, стараются не замечать нищих у калориферов?
Им неловко видеть бедных в таком красивом месте.
Какой урок можно извлечь из поведения художницы и мальчика?
Важно помогать людям и не бояться делать добрые поступки.
Как вы думаете, почему автор выбрал именно такой способ описания старушки и её взаимодействия с окружающими?
Чтобы показать её бедность и беззащитность, которые трогают душу.
Как бы вы поступили, столкнувшись с похожей ситуацией? Почему?
Попробовал бы помочь или хотя бы проявить внимание.
Как мы должны относиться к нуждающимся людям?
С добротой и пониманием.
Здания к представленному тексту:
1.Вставьте пропущенные слова в предложениях из текста:
«Из врезанных в пол красивых медных решёток дует горячий ветер.»
«Старушка виновато улыбалась и время от времени начинала озабоченно рыться в потёртой сумочке.»
2.Определите тон и настроение текста. Как автор использует описание и детали, чтобы создать определённое настроение и вызвать у читателя определённые эмоции?
Тон текста сочувственный и трогательный. Автор создаёт настроение грусти и сострадания через детальные описания старушки: её дрожащие ноги, потёртую сумочку и слезящиеся глаза. Контраст между роскошной обстановкой Лувра и бедностью людей у калориферов усиливает это настроение. Однако поступок художницы и благодарность мальчика добавляют ощущение надежды и напоминают о важности доброты.
3. Сравните поведение старушки и мальчика. Как эти два персонажа реагируют на ситуацию и что это говорит о их характере?
Старушка ведёт себя робко и смущённо: она виновато улыбается и беспокойно роется в своей потёртой сумочке, словно пытается отвлечься от неловкости своего положения. Это подчёркивает её скромность и чувство стыда за своё бедственное состояние.
Мальчик же действует уверенно и искренне: он подходит к художнице, благодарит её и возвращается к матери с сияющими глазами, ощущая гордость за свой поступок. Это говорит о его воспитанности, открытости и способности радоваться даже маленьким проявлениям доброты.
Творческие задания:
Создайте иллюстрацию:
Нарисуйте иллюстрацию сцены, где старушка садится на стул, который перенесла художница. Попробуйте изобразить атмосферу и эмоции персонажей.
Արդարությունը մարդկային հասարակության հիմնարար արժեքներից է։ Այն ապահովում է համերաշխություն, փոխադարձ հարգանք և վստահություն մարդկանց միջև։ Արդարության գաղափարը տարբեր դրսևորումներ ունի՝ իրավական և բարոյական, որոնք մեկտեղելով ապահովում են հավասարակշռված և արդար հասարակություն։
Արդարության իրավական կողմը վերաբերում է օրենքների և կանոնների պահպանմանը։ Իրավական արդարությունը նշանակում է, որ բոլորը հավասար են օրենքի առջև՝ անկախ իրենց սոցիալական դիրքից կամ այլ առանձնահատկություններից։ Օրենքները պետք է կիրառվեն անաչառ և միատեսակ՝ անկախ անձի հարստությունից, ազդեցությունից կամ այլ գործոններից։ Օրինակ՝ եթե մեկը խախտում է երթևեկության կանոնները, նա պետք է ստանա համապատասխան տուգանք, անկախ նրանից՝ հասարակ քաղաքացին է, թե հայտնի գործարար։ Իրավական արդարությունը նաև պաշտպանում է քաղաքացիների իրավունքները և ապահովում է արդար դատավարություն։
Ի տարբերություն իրավական արդարության, բարոյական արդարությունը վերաբերում է անհատի արժեքներին, վարքագծին և որոշումներին։ Այն ներառում է ազնվությունը, կարեկցանքը և արդար վերաբերմունքը ուրիշների նկատմամբ։ Բարոյական արդարությունը հաճախ պահանջում է, որ մարդը ճիշտ որոշում կայացնի նույնիսկ այն դեպքում, երբ դա իրեն դժվարություն է պատճառում։ Օրինակ՝ եթե խանութում վաճառողը սխալմամբ ավել գումար է վերադարձնում, բարոյապես արդար կլինի այդ գումարը վերադարձնել։ Բարոյական արդարությունը նաև դրսևորվում է ընկերության կամ ընտանիքի շրջանակներում, երբ մարդը հավասար վերաբերմունք է ցուցաբերում բոլորի նկատմամբ։
Ամփոփելով՝ կարելի է ասել, որ արդարությունը հիմնվում է երկու կարևոր ուղղությունների վրա՝ իրավական և բարոյական։ Եթե իրավական արդարությունը կարգավորում է հասարակական հարաբերությունները օրենքների միջոցով, ապա բարոյական արդարությունը հիմնվում է մարդու ներքին արժեքների վրա։ Այս երկու կողմերի համադրությունն է, որ ապահովում է առողջ և համերաշխ հասարակություն։
Լևոնը ապրում էր առափնյա գյուղում: Նրա հայրը իրենց գյուղի լավագույն ձկնորսներից էր: Լևոնը նրա հետ հաճախակի դուրս էր գալիս ծով՝ ձկնորսության: Նա շատ սիրում իր հայրիկին և ցանկանում էր նրա պես լավ ձկնորս լինել: Մի օր, երբ իր հայրը հիվանդ էր, տանը ուտելու բան չկար: Լևոնը որոշեց օգտակար լինել ընտանիքին: Առավոտյան Լևոնը գնաց ծովափ և արձակելով հոր նավակը՝ դուրս եկավ ծով: Նա հմուտ թիավար չէր, և կարճ ժամանակում քամին նրան հեռացրեց ափից: Նա սկզբում չնկատեց դա, քանի որ զբաղված էր փոքր ձկնիկներ բռնելով: Երբ արև գնաց դեպի մայրամուտ, Լևոնը նկատեց, որ ափը չի երևում: Նա վախեցավ և նայեց իր չորս կողմը՝ փորձելով գտնել ափը: Այդպես այդ գիշեր նա անցկացրեց բաց ծովում: Հաջորդ օրը նա նույնպես անցկացրեց ծովում և մտածում էր, որ այդ գիշերը նույնպես կանցկացնի նավակում: Բայց այդ գիշերը հաջողակ էր և լուսավոր: Նորից երկնքում լողում էր լուսինը: Կաթնավուն լույսի մեջ ուրվագծվում էին լեռները: Քամին շոյում էր տղայի դեմքը, և քաղաքը կանչում էր բյուրավոր լույսերով:
2. Բայերն ըստ կազմության լինում են պարզ և ածանցավոր: Տրված են բայեր, բաժանի՛ր խմբերի: Թարմացնել, խմել, կռվել, վախեցնել, ներկոտել, խաղացնել, երգել, փախչել: