Երբ հայրենիքը վտանգի մեջ է, մարդիկ տարբեր ընտրություն են կատարում․ ոմանք պայքարում են մինչև վերջ, իսկ մյուսները հանձնվում են կամ մտածում իրենց մասին։ Թըմկա տիրուհու և Այծեմնիկի կերպարները հենց այս տարբերությունն են ցույց տալիս։ Թըմկա տիրուհին ներկայացված է որպես գեղեցիկ, բայց գայթակղությանը ենթարկվող կին, իսկ Այծեմնիկը՝ որպես քաջ և ուժեղ հերոսուհի, որը պաշտպանում էր իր քաղաքը։ Երկուսն էլ պաշարման մեջ էին, բայց նրանց արարքները լրիվ հակառակ եղան։
Հայրենիքի մասնիկ լինելու համար պետք է պայքարել ամեն ուժով և ցավով, այլ ոչ թե հանձնվել գայթակղությանը կամ վախին։ Այծեմնիկը հենց այդպես էլ արեց․ նա մնաց Անիի պարիսպների վրա և կռվեց մինչև վերջ, նույնիսկ վիրավոր վիճակում։ Նետերը խրվում էին նրա մարմնի մեջ, բայց նա շարունակում էր պայքարել և չէր լքում իր տեղը։ Իսկ Թըմկա տիրուհին հակառակ քայլի դիմեց․ շահի խոստումներից գայթակղվելով՝ նա դավաճանեց և բացեց բերդի դարպասները թշնամու առաջ։ Նա հարբեցրեց զինվորներին և թույլ տվեց, որ թշնամին ներս մտնի, ինչի պատճառով բերդը ընկավ։
Այսպիսով, Այծեմնիկը դարձավ հայրենասիրության և քաջության օրինակ, իսկ Թըմկա տիրուհին՝ դավաճանության օրինակ։ Նրանց պատմությունները հիշեցնում են, որ մեկ մարդու որոշումը կարող է փրկել կամ կործանել հայրենիքը։


