Նաիրի Զարյան ․ Հայրենի տուն
Այս գիշեր տեսա մի անուշ երազ.
Ես իմ հայրենի տունն էի նորոգում,
Մանկության երկինքն էր բացվել վրաս,
Եվ արշալույսներ կային իմ հոգում։
Այնտեղ էր մայրս, հայացքը պայծառ,
Մայրենի լեզվով խոսում էր առուն,
Խշշում էր բակում հինավուրց մի ծառ…
Այնպես ծանո՜թ էր և այնպես գարո՜ւն…
Երդիկից կաթած շողն արեգական
Թվում էր հոգուս ոսկյա բանալի,
Արևն էր նայում աչքով մայրական,
Եվ քաղցր էր աշխարհն ու հասկանալի…
1. Ինչո՞ւ է հայրենի տունը կապվում մանկության հիշողության հետ։
Որովհետև հիշողությունը միշտ պահել է լավ օրերը, հայրենի տունը հիշեցնում է մանկության ուրախ պահերը, ընտանիքի սերը և անվտանգությունը։
2. Ի՞նչ հիմնական գաղափար կամ ուղերձ է փոխանցում բանաստեղծությունը։
Բանաստեղծությունը փոխանցում է օտարության մեջ ապրող մարդու կարոտը: Այդ կարոտը այնքան խտացված է, որ անգամ հայտնվում է երազի տեսքով: Իսկ այդ կարոտը մեր մանկության, երջանիկ օրերի և ամբողջական հայրենիքի մասին է:
Հայերեն
Ինչու՞ չես խոսում հայերեն.
Ես երգ եմ հյուսում քեզ համար,
Հոնքերդ հպարտ ու կամար՝
Իջնում ես հայոց լեռներեն:
Ինչու՞ չես խոսում հայերեն:
Ես երգ եմ հյուսում քեզ համար,
Դու չես հասկանում իմ լեզուն:
Ես խորթ եմ, օտար քո հոգուն,
Բայց քո տեսիլքով խանդավառ,
Ես երգ եմ հյուսում քեզ համար:
Հոնքերդ հպարտ ու կամար
Հանց վեհ տաճարները հայոց
Հայացքդ մաղում է ամառ.
Հայքից են աչքերը քո բոց,
Հոնքերդ հպարտ ու կամար…
Իջնում ես հայոց լեռներեն
Ինչպես թեթևոտ մեր պախրան,
Նայվացքդ այնպես նաիրյան
Հմայքդ այնպես հայերեն՝
Իջնում ես հայոց լեռներեն:
Ինչու՞ չես խոսում հայերեն:
Նորքից ես թռել դու իմ լոր,
Զանգուն է երգել քեզ օրոր,
Մասիսն է հսկել վեհորեն:
Ինչու՞ չես խոսում հայերեն:
1. Քո կարծիքով ո՞ւմ է դիմում բանաստեղծը։
Բանաստեղծը դիմում է այն հայերին, որոնք պարտավորություն ունեն պահել մեր լեզուն և անպայման խոսեն հայերեն: Քանի որ մենք քանակով քիչ ենք մնացել, մենք ամեն գնով պեետք է պահենք մեր ինքությունը, որը մեծ դժվարությամբ է հասել մեզ:
2. Ո՞ր հարցն է կրկնվում, ի՞նչ նպատակով։
Ինչու՞ չես խոսում հայերեն:
Նպատակը հիշեցնելն է լեզվի կարևորության մասին:
3. Առանձնացրո՛ւ արտաքինի նկարագրությունները։ Ի՞նչ զուգորդումներ է անում հեղինակը։
Հոնքերդ հպարտ ու կամար
Հանց վեհ տաճարները հայոց
Հայացքդ մաղում է ամառ.
Հայքից են աչքերը քո բոց,
Հոնքերդ հպարտ ու կամար…
Իջնում ես հայոց լեռներեն
Ինչպես թեթևոտ մեր պախրան,
Նայվացքդ այնպես նաիրյան
Հմայքդ այնպես հայերեն՝
Իջնում ես հայոց լեռներեն:
——
Հեղինակը նկարագրում է հայ մարդու արտաքինը, և համեմատում հայրենի բնության հետ:
4. Ինչո՞ւ է կարևոր խոսել և սովորել մայրենի լեզուն։ Ի՞նչ դեր ունի մայրենի լեզուն ազգային ինքնության պահպանման գործընթացում։
Մայրենի լեզուն մեր ինքնությունն է, առանց որի մենք կդառնանք աշխարհի քաղաքացի, բայց ոչ հայ: Մայրենի լեզուն պահում է մեր կշիռը, մեր անհատականությունը աշպարհի մեջ: Լեզուն մեր ազգային մտածողությունն է, կորցնելով այն կկորցնենք մեզ որպես հայ և կձուլվենք:
5. Ժամանակակից աշխարհում պահպանված և ապահո՞վ է քո մայրենի լեզուն կամ ի՞նչ վտանգների առջև է կանգնած։ Երիտասարդները, այլ մարդիկ խոսո՞ւմ և գրո՞ւմ են մայրենի լեզվով , ի՞նչ խնդիրներ ես նկատում։
Այս խնդիրը այժմ ավելի զգալի է մեր երկրում: Դեռևս կան շատ հայ երեխաներ, որոնք խոսում և հասկանում են հայերեն, բայց արդեն շատ են նաև նրանք, որոնք խոսում բայց չեն մտածում հայերեն: Դա կարող է բերել ազգային ինքնության կորստի: Լավ է իմանալ տարբեր լեզուներ, բայց դա չի նշանակում, որ դա պետք է լինի մայրենիի հաշվին:





