Առաջին համաշխարհային պատերազմը սկսվեց 1914 թվականին, երբ մեծ երկրները ցանկանում էին ավելի շատ տարածքներ ու իշխանություն ունենալ։ Օսմանյան կայսրությունը նույնպես մասնակցեց պատերազմին՝ կռվելով ռուսների և նրանց դաշնակիցների դեմ։ Կովկասյան ճակատը շատ կարևոր էր, քանի որ այստեղ կռվում էին ռուսական և թուրքական բանակները, և հայերն էլ մասնակցեցին պատերազմի ժամանակ՝ կամավորական ջոկատներ կազմելով։ Նրանք օգնեցին ռուսական բանակին և պաշտպանեցին իրենց հայրենիքը։
Իմ կարծիքով, հայ կամավորականների և ինքնապաշտպանական մարտերի նշանակությունը մեծ էր։ Նրանք ցույց տվեցին, որ հայերը համարձակ են և պատրաստ են կռվել իրենց հայրենիքի ու ընտանիքների համար։ Վանում, Շապին-Գարահիսարում, Մուսա լեռում և Ուրֆայում հայերը համախմբվեցին և կռվեցին թուրքերի դեմ։ Այդ մարտերը օգնեցին փրկել շատ կյանքեր և տվեցին մարդկանց հույս։
Բայց պատերազմը և այնուհետև Հայոց ցեղասպանությունը շատ ծանր հետևանքներ ունեցավ։ Սկզբում զինաթափեցին հայ զինվորներին, հետո ձերբակալեցին և սպանեցին մտավորականներին, իսկ վերջում սկսվեցին զանգվածային տեղահանություններ ու կոտորածներ։ Շատ մարդիկ մահացան սովից, հիվանդություններից և տառապանքներից։
Իմ կարծիքով, հայերը, չնայած մեծ դժվարություններին, դիմացան և պայքարեցին, ինչը ցույց է տալիս նրանց ուժը և համարձակությունը։






