One day a rabbit was boasting about how fast he could run. He was laughing at the turtle for being so slow. Much to the rabbit’s surprise, the turtle challenged him to a race. The rabbit thought this was a good joke and accepted the challenge. The fox was to be the umpire of the race. As the race began, the rabbit raced way ahead of the turtle, just like everyone thought.
The rabbit got to the halfway point and could not see the turtle anywhere. He was hot and tired and decided to stop and take a short nap. Even if the turtle passed him, he would be able to race to the finish line ahead of him. All this time the turtle kept walking step by step by step. He never quit no matter how hot or tired he got. He just kept going.
However, the rabbit slept longer than he had thought and woke up. He could not see the turtle anywhere! He went at full speed to the finish line but found the turtle there waiting for him.
Moral: never underestimate the weakest opponent.
Մի օր մի նապաստակ պարծենում էր, թե որքան արագ կարող է վազել։ Նա ծիծաղում էր կրիայի վրա այդքան դանդաղաշարժ լինելու համար։ Ի զարմանս նապաստակի, կրիան նրան մրցավազքի հրավիրեց։ Նապաստակը մտածեց, որ սա լավ կատակ է և ընդունեց մարտահրավերը։ Աղվեսը պետք էր լինել մրցավազքի մրցավարը։ Երբ մրցավազքը սկսվեց, նապաստակը վազեց կրիայից առաջ, ճիշտ այնպես, ինչպես կարծում էին բոլորը։
Նապաստակը հասավ ճանապարհի կեսին և ոչ մի տեղ չկարողացավ տեսնել կրիային։ նա շոգ էր և հոգնած և որոշեց կանգ առնել և մի փոքր քնել։ Նույնիսկ եթե կրիան անցներ նրան, նա կկարողանար իրենից առաջ վազել մինչև վերջնագիծը։ Այս ամբողջ ընթացքում կրիան քայլ առ քայլ շարունակում էր քայլել։ Նա երբեք չի թողնում, անկախ նրանից, թե որքան տաք է կամ հոգնած։ Նա պարզապես շարունակեց առաջ գնալ։
Այնուամենայնիվ, նապաստակը քնեց ավելի երկար, քան կարծում էր և արթնցացավ։ Նա ոչ մի տեղ չէր կարող տեսնել կրիային։ Նա ամբողջ արագությամբ գնաց ավարտի գիծ, բայց այնտեղ գտավ կրիային, որը սպասում էր իրեն։
Բարոյականություն․ Երբեք մի թերագնահատեք ամենաթույլ հակառակորդին։
~ Կարոլինա Եսայանի ուսումնական բլոգ ~ 